به منظور حفظِ امانت در ارائه خدمات و جلوگیری از هر گونه کپیبرداری و استفاده ناصحیح (سرقت اطلاعات) از مطالب ارسالی توسط دانشجویان، اساتید و محققان ارجمند، موسسه ثنام تمهیداتی اندیشیده تا نگارنده بدون هیچگونه نگرانی در این زمینه، فقط در اندیشه بهبود کیفیت مقاله جهت انتشار در بهترین مجلات و جورنالها با بهره جستن از خدمات ثنام باشد.
بدین منظور علاوه بر سیستم خودکار ارسال فایل که از ذخیره شدن فایلِ شما جلوگیری میکند، نحوه ارسال فایل به شکلی است که هر گونه سوء استفاده از آن را غیرممکن میسازد.
مشخصات فایل ارسالی
در واقع فایل ارسالی شما فقط متن سادهای (Plain Text) است که خدمات مورد نظر قرارست بر روی آن انجام گیرد. بدین ترتیب، احتمال سوء استفاده از متونی که حاصل زحمات طاقتفرسای شماست، به صفر میرسد.
خدمات ترجمه تخصصی ثنام در رشتههای مختلف توسط کارگروه‌های تخصصی و کاملاً حرفهای انجام میپذیرد. مترجمین همکار این مجموعه، فارغالتحصیلان و دانشجویان دوره دکتری هستند که غالباً در خارج از کشور مشغول به تحصیل بوده یا هستند.
برای افزایش میزان رضایتمندی محققین ارجمند و جلوگیری از هر گونه سوءتفاهم احتمالی، ثنام استاندارد ویژهای برای چگونگی انجام ترجمه به شرح ذیل تعریف و تدوین نموده است.
استاندارد نحوه انجام ترجمه در موسسه ثنام
– توجه فرمائید که تعیین هزینه ترجمه تخصصی در ثنام بر خلاف سایر مؤسسات کاملاً رایگان بوده و به محض اعلام وصول مبلغ واریزی، ترجمه تخصصی متن شما آغاز خواهد شد.
یکی از نوینترین خدمات موسسه ثنام خدمات Proofreading متون انگلیسی است. در این سرویس، متن انگلیسی توسط شخصی بومی کشور انگلیسیزبان (Native) که شاید تخصص کاری در زمینه متن نگاشته شده را هم نداشته باشد، به دقت مطالعه میگردد. شخص خواننده (Proofreader) بدون هیچگونه دخل و تصرفی در متن و ویرایش آن، اعلام میدارد که آیا متن انگلیسی برای خواننده بومی قابل درک میباشد یا خیر. به عبارت دیگر میزان خوانایی متن انگلیسی (Readability) سنجیده شده و تنها ایرادات نوشتاری، غلطهای املایی (Typos)، علائم نگارشی (Punctuation) که به بهبود خوانش متن کمک می کند، اعمال خواهد شد.
دقت فرمائید که در این نوع از خدمات، هیچ ویرایشی در متن صورت نخواهد گرفت؛ فقط و فقط این مسئله بررسی میشود که آیا متنِ مورد نظر قابلِ درک و فهم است یا خیر. البته همواره برخی کامنتها و پیشنهادات توسط شخص خواننده (Proofreader) به منظور افزایش قابلیت خوانایی و درک مطلب ارائه گردد.
در واقع Proofreading برای بررسی کیفی متون انگلیسی صورت میگیرد تا قبل از ارسال به جورنالها و انتشارات علمی از کیفیت مطلوب آن اطمینان حاصل شود و از رد شدن آن در اولین بررسی توسط ادیتور جورنال (Desk-Reject) به علت ضعف زبانی (Poor English) ممانعت به عمل آید. این خدمات به محققانی که مایل به چاپ مقاله در جورنالهای با ضریب تاثیر (Impact Factor, IF) بالا هستند، قویاً توصیه میشود.
در فرآیند نگارش مقاله، در برخی قسمتهای آن ملزم به ارجاع به سایر منابع (شامل مقالات، کتب، ویدئوها، سایتهای اینترنتی و حتی مباحثات منتشر نشده) هستیم. در این شرایط حالات زیر متصور است؛
1- جمله یا جملاتی را عیناً از منبع یا منابع دیگری بدون ارجاعدهی یا رفرنسدهی (Citing or Making Reference) در مقاله خود می آوریم:
این حالت شدیدترین نوع سرقت ادبی (Plagiarism) محسوب میشود و به محض تشخیص توسط جورنالها، اسم نگارنده چنین مقالهای در لیستِ سیاه (Black List) این جورنالها قرار گرفته و به سرعت در بین سایر جورنالها نیز پخش میشود. تقریباً میتوان گفت که عمر پژوهشی این فرد به اتمام رسیده است؛ چرا که پس از آن، وی با اسم خود نخواهد توانست هیچ مقالهای را به نشر برساند.
2- جمله یا جملاتی از منبع یا منابعی عیناً ذکر میشود ولی اینبار با ذکر منبع و رفرنس دهی به آن مرجع:
برخی تصور میکنند که چون ارجاعدهی (Citation) صورت گرفته، پس هیچ مشکلی وجود ندارد؛ خیر! این فکر اشتباه است. شما مجاز به “باز نشر” جملات دیگران نیستید. چون کپی رایت (Copyright) آن متعلق به شما نیست و در اغلب موارد متعلق به جورنال و بعضاً متعلق به نویسنده آن مقاله است (مقالات اُپن اَکسس Open Access). در این حالت شما قوانین بین المللی کپی رایت را زیر پا گذاشتهاید و اینکار اگر در مقیاس بزرگی صورت گرفته باشد، شما را در سطح بینالمللی تحت تعقیب نیز قرار میدهد.
تنها در صورتی میتوانید عین جمله یک منبع را در مقاله خود ذکر کنید که آن را در “علامت نقل قول” (Quotation Mark) و با رفرنس دهی صحیح انجام دهید. این شیوه در مقالات فنی و مهندسی خیلی مرسوم نیست اما در حد یک یا دو جمله در یک مقاله (بویژه مقالات مروری)، مشکلی ایجاد نخواهد کرد.
3- در این حالت ایدهها و مفاهیمی که از منبع یا مرجعی فراگرفته شدهاند بدون ارجاع دهی صحیح در مقاله آورده میشود:
این حالت پُرتکرارترین مصداقِ سرقت ادبی است که برخلاف قوانین بین المللی صداقت در پژوهش (Research Integrity) است (ر.ک. به بیانیه سنگاپور) و در صورت تشخیص توسط جورنال یا خوانندگان مقاله، میتواند تبعاتی به همراه داشته باشد. اما تشخیص آن بسیار سخت و در حالت کلی غیرممکن است مگر توسط نویسندگان مقالهای که شما از آنها سرقت کردهاید.
4- در این حالت نگارنده مقاله ایدهها و آموختههای خود را از سایر منابع و مراجع، با جملات خود و با ارجاعدهی صحیح به آن مراجع بیان میکند:
این حالت شیوه صحیح استفاده از منابع منتشر شده (چه چاپی، چه الکترونیکی) است. در این روشِ صحیحِ ارجاعدهی، نگارنده بعد از مطالعه منابع قبلی، مفاهیم و مطالب مرتبط را در مقاله خود بازنویسی میکند. در پارهای اوقات این جملات در توافق با کار اوست و در برخی اوقات در تضاد با آن و بعضاً تنها جهت بیان پیشینه آن موضوع است و قص علیهذا. در هر صورت که باشد، این شیوه صحیحی است که باید مورد استفاده قرار گیرد.
علاوه بر حالتهای 1 و 2 مذکور در بالا، برخی از محققین به علت ضعف در نگارش انگلیسی، زحمت ترجمه تخصصی متن مقاله به انگلیسی را به خود نداده و با استفاده از جملات مقالاتِ چاپ شده (که حتماً صحیح بوده و مورد تایید ویراستارهای جورنالها میباشد) و جاگذاری دادههای پژوهش خود در قالب جملاتِ آن مقالات، اقدام به انتشار مقاله خود مینمایند که این هم مصداق دیگری از سرقت ادبی میباشد.
همانگونه که قبلاً ذکر شد، در صورتیکه درصد مشابهت پیشنویس مقاله از یک میزان مشخص (بسته به نوع و جایگاه علمی آن جورنال) بالاتر باشد یا بعضاً حتی بدون (!) بالا بودن میزانِ درصد مشابهت (مثلاً یک پاراگراف از متن پیشنویس مقاله بطور کامل – خواسته یا ناخودآگاه – با یک مقاله چاپ شده عیناً مشابه باشد)، نویسندگان به عنوان سارق ادبی شناخته شده و بدون بررسی سایر پارامترها، مقاله مردود اعلام میگردد و در صورت بالا بودن میزان سرقت ادبی، نام محققین به بلک لیست جورنالها و انتشارات وارد میشود. برای اجتناب از چنین اتفاقات ناخوشایندی، اکیداً پیشنهاد میشود قبل از ارائه مقاله به جورنال هدف، میزان سرقت ادبی و درصد مشابهت آن سنجیده شود.
بدین منظور جورنالها و انتشارات معتبر خارجی از نرمافزارهای بسیار پیشرفتهای با دسترسی به بانک اطلاعاتی بیش از 500 ناشر و 90.000 جورنال برای یافتن میزان مشابهت و سرقت ادبی مقالات ارائه شده، بهره میجویند. عموماً هزینه استفاده از این نرمافزارها برای اشخاص بسیار بالا میباشد و دلیل آن سیاست تولیدکنندگان این نرمافزارها در ارائه خدمات به صورت دسته جمعی میباشد.
ثنام با دارا بودن اکانت دسترسی به جامعترین نرمافزار محاسبهگر میزان سرقت ادبی (دقیقاً همان نرمافزاری که توسط جورنالها و انتشارات معتبر خارجی مورد استفاده قرار میگیرد) با قیمت بسیار مناسب نسبت به ارائه این خدمت اقدام مینماید. پس از بررسی پیشنویس مقاله توسط نرمافزار، یک گزارش مبسوط (Similarity Report or Originality Report) از درصد مشابهت آن ارائه شده و در آن، قسمتهای مشابه جزء به جزء مشخص میشود.
درصورتیکه میزان سرقت ادبی پیشنویس مقاله بیش از حد مجاز باشد، اساتید، دانشجویان و محققین عزیز میتوانند از خدمات پارافریز ثنام بهره جسته و نسبت به کاهش درصد مشابهت آن اقدام نمایند.
در فرآیند نگارش مقاله، در برخی قسمتهای آن ملزم به ارجاع به سایر منابع (شامل مقالات، کتب، ویدئوها، سایتهای اینترنتی و حتی مباحثات منتشر نشده) هستیم. در این شرایط حالات زیر متصور است؛
1- جمله یا جملاتی را عیناً از منبع یا منابع دیگری بدون ارجاعدهی یا رفرنسدهی (Citing or Making Reference) در مقاله خود می آوریم:
این حالت شدیدترین نوع سرقت ادبی (Plagiarism) محسوب میشود و به محض تشخیص توسط جورنالها، اسم نگارنده چنین مقالهای در لیستِ سیاه (Black List) این جورنالها قرار گرفته و به سرعت در بین سایر جورنالها نیز پخش میشود. تقریباً میتوان گفت که عمر پژوهشی این فرد به اتمام رسیده است؛ چرا که پس از آن، وی با اسم خود نخواهد توانست هیچ مقالهای را به نشر برساند.
2- جمله یا جملاتی از منبع یا منابعی عیناً ذکر میشود ولی اینبار با ذکر منبع و رفرنس دهی به آن مرجع:
برخی تصور میکنند که چون ارجاعدهی (Citation) صورت گرفته، پس هیچ مشکلی وجود ندارد؛ خیر! این فکر اشتباه است. شما مجاز به “باز نشر” جملات دیگران نیستید. چون کپی رایت (Copyright) آن متعلق به شما نیست و در اغلب موارد متعلق به جورنال و بعضاً متعلق به نویسنده آن مقاله است (مقالات اُپن اَکسس Open Access). در این حالت شما قوانین بین المللی کپی رایت را زیر پا گذاشتهاید و اینکار اگر در مقیاس بزرگی صورت گرفته باشد، شما را در سطح بینالمللی تحت تعقیب نیز قرار میدهد.
تنها در صورتی میتوانید عین جمله یک منبع را در مقاله خود ذکر کنید که آن را در “علامت نقل قول” (Quotation Mark) و با رفرنس دهی صحیح انجام دهید. این شیوه در مقالات فنی و مهندسی خیلی مرسوم نیست اما در حد یک یا دو جمله در یک مقاله (بویژه مقالات مروری)، مشکلی ایجاد نخواهد کرد.
3- در این حالت ایدهها و مفاهیمی که از منبع یا مرجعی فراگرفته شدهاند بدون ارجاع دهی صحیح در مقاله آورده میشود:
این حالت پُرتکرارترین مصداقِ سرقت ادبی است که برخلاف قوانین بین المللی صداقت در پژوهش (Research Integrity) است (ر.ک. به بیانیه سنگاپور) و در صورت تشخیص توسط جورنال یا خوانندگان مقاله، میتواند تبعاتی به همراه داشته باشد. اما تشخیص آن بسیار سخت و در حالت کلی غیرممکن است مگر توسط نویسندگان مقالهای که شما از آنها سرقت کردهاید.
4- در این حالت نگارنده مقاله ایدهها و آموختههای خود را از سایر منابع و مراجع، با جملات خود و با ارجاعدهی صحیح به آن مراجع بیان میکند:
این حالت شیوه صحیح استفاده از منابع منتشر شده (چه چاپی، چه الکترونیکی) است. در این روش صحیح ارجاعدهی، نگارنده بعد از مطالعه منابع قبلی، مفاهیم و مطالب مرتبط را در مقاله خود بازنویسی میکند. در پارهای اوقات این جملات در توافق با کار اوست و در برخی اوقات در تضاد با آن و بعضاً تنها جهت بیان پیشینه آن موضوع است و قص علیهذا. در هر صورت که باشد، این شیوه صحیحی است که باید مورد استفاده قرار گیرد.
مقالاتی که تمام یا بخشی از آنها مشمول حالت دوم باشند، جهت انتشار باید پارافریز (Paraphrase) شوند. در غیر اینصورت سامانههای تشخیص سرقت ادبی (که امروزه توسط تمام جورنالها به کار گرفته میشود) مشابهت بالایی را گزارش خواهند کرد و باعث بروز مشکلات جدی بعدی خواهند شد. منظور از “پارافریز (Paraphrase)” یعنی دور زدن این نرمافزارهای مشابهت یاب. این مساله اصلا به معنی “ویرایش کردن (چه زبانی و چه فنی)” نیست. یعنی هیچگونه ویرایشی در مقاله صورت نمیگیرد. تنها و تنها جملات انگلیسی به نحوی تغییر مییابند که مشابهت آن جمله با جمله اصلی (موجود در دیتابیس نرمافزار) از بین برود. بعنوان مثال با تغییر در ترتیب اجزای جمله، با تغییر در ترتیب جملهوارهها، با تغییر در وُیس جمله و غیره. در این شیوه امکان تغییر در ترتیب پاراگرافها و جملات وجود ندارد، حتی برای کلمات تخصصی امکان استفاده از معادل وجود ندارد. تمام آنچه که باید اتفاق بیفتد در درون جمله است، بدون تغییر در ارکان تخصصی جمله و تنها با یک هدف: کاهش درصد مشابهت با متن اصلیِ مندرج در مقالهای که مورد استفاده نگارنده قرار گرفته است. در صورت تغییرات بیش از اندازه ممکن است آن جمله مشابه با جمله دیگری از منبع دیگری تشخیص داده شود و این مساله عمل پارافریز را عملی “سهل و ممتنع” میکند؛ کاری که در ظاهر بسیار ساده بنظر رسیده اما محدودیتهای بسیاری دارد.
بنابراین در صورتیکه درصد مشابهت پیشنویس متون بیش از حد قابل قبول باشد؛ اساتید، دانشجویان و محققین گرامی قادر خواهند بود که با استفاده از خدمات پارافریز ثنام نسبت به کاهش درصد مشابهت متون خود اقدام کرده و با خیالی آسوده متن خود را به جورنال یا انتشارات هدف ارسال نمایند.
– مساله بعدی اینست که آیا متن پارافریز شده که اکنون درصد مشابهت پایینی دارد، متن نهاییست که میتوان آنرا به جورنال ارسال کرد؟
خیر، به هیچ وجه. این عمل تنها تغییراتی در ساختار جمله میدهد که میزان مشابهت را پایین بیاورد. هنوز این متن باید بارها و بارها توسط صاحب آن متن (نگارنده) و “بازخوانندگان همکار (Peer Reviewers)” خوانده شود که کیفیت محتوای آن بهبود یابد.
سرویس پارافریز موسسه ثنام
ثنام جهت پارافریز کردن (Paraphrase) متون انگلیسی با همکاری چند تن از دانشجویان و فارغ التحصیلان دوره دکتری زبان و ادبیات انگلیسی در خارج از کشور سعی کرده تا بهترین کیفیت را در ارائه این خدمات عرضه دارد.
شیوه انجام پارافریز
تمام مقالاتی که به انگلیسی نگاشته شدهاند (حتی توسط شخص انگلیسیزبان) یا به انگلیسی ترجمه شدهاند (حتی توسط مجربترین مترجمان) یا پارافریز شدهاند (حتی توسط خبرهترین کارشناسان زبان و ادبیات انگلیسی)، حتما قبل از ارسال به جورنال یا ناشرهای معتبر، باید ادیت انگلیسی بر روی آنها انجام گیرد تا اطمینان حاصل شود که از نظر زبانی بصورت Correct Scientific English نوشته شده اند. ادیت پیشنویس مقاله علیالخصوص هنگامی که قصد ارسال به جورنالهایی با ضریب تاثیر (Impact Factor, IF) را دارید به شدت توصیه میشود.
ثنام با فراهم آوردن تیم مجربی از ادیتورهای ایرانی (فارغالتحصیلان و دانشجویان دوره دکتری زبان و ادبیات انگلیسی در خارج از کشور) و ادیتورهای انگلیسیزبان و همچنین امکانات و ارتباطات لازم، 4 سرویس مختلف برای ادیت انگلیسی مقالات و کتب تالیفی شما را مهیا ساخته است.
– جهت کسب اطلاعات بیشتر با ثنام تماس بگیرید.
هر مؤسسه انتشارات، مجله یا جورنال علمی برای چاپ متون مختلف، فرمت استاندارد مخصوص بخود را داراست. به عبارت دیگر نوع فونت، نحوه قرارگیری شکلها و جداول، چگونگی عناوین بالانویس و پاییننویسِ شکلها و جداول در هر موسسه علمی، استاندارد تعریف شدهی خاصی دارد. ثنام جهت تسهیل امور اساتید، دانشجویان و محققان عزیز با آگاهی از فرمت استاندارد مجلات داخلی و جورنالهای خارجی آمادهی ارائه خدمات ذیل میباشد.
شیوه فرمتینگ ثنام
– لطفاً به رایگان بودن مرحله استعلام قیمت (Quotation) و آغاز شدن انجام سرویس پس از وصول فیش واریزی دقت فرمائید.
پس از اتمام مراحل آمادهسازی مقاله، نوبت به ارسال یا سابمیت (Submission) و اخذ پذیرش (Acceptance) برای مقاله میرسد. اخذ پذیرش برای مقالات در جورنالها، علیالخصوص در جورنالهای با ضریب تاثیرِ (Impact Factor, IF) بالا، نیازمند نامهنگاری و مکاتباتی است که گاه چندین ماه به طول میانجامد. به حداقل رساندن زمان اخذ پذیرش مستلزم مهارتهایی است که نداشتن این مهارت‌ها میتواند باعث عدم پذیرش مقاله در جورنال مورد نظر نیز شود.
ثنام خدمات مکاتبات با جورنال را بدین منظور برای استفاده اساتید، دانشجویان و محققان عزیز پیشبینی نموده است. محققان عزیز میتوانند پس از اتمام مراحل نگارش مقاله، اطمینان از کیفیت متن و محتوای مقاله، اطمینان از درصد مشابهت و عدم سرقت ادبی مقاله خویش، با معرفی جورنال هدف، برای انجام مکاتبه و اخذ پذیرش با ثنام ارتباط برقرار کرده و از خدمات آن در تهیه کاور لتر (Cover Letter)، مکاتبه و تهیه نامه پاسخ به داوران (Responses to Reviewers) بهره گیرند.
توجه داشته باشید که با توجه به سیاست کلی موسسه، انجام مکاتبات توسط موسسه امکانپذیر نیست ولی مشاوران ثنام در تمامی مراحل ارسال مقاله و پاسخگویی به سوالات داوران در تمام مراحل در کنار محققان خواهند بود. انجام مکاتبات باید توسط فرد پاسخگوی مقاله (Corresponding Author) صورت پذیرد و ثنام تمامی اطلاعات و مطالب لازم را در اختیار وی قرار خواهد داد.